Voice Dialogue in (rouw)begeleiding
Wat houdt voice dialogue in?
Wat is het doel van Voice Dialogue?
Het doel van een voice dialogue sessie is jouw zelfkennis te vergroten waardoor het je gaat lukken om patronen te doorbreken die jouw werkelijke groei in de weg staan. Door letterlijk de ruimte te geven aan jouw verschillende delen ontstaat er meer rust en balans in jouw innerlijke systeem, waardoor jij harmonie gaat ervaren met jouw delen.
Kan je Voice Dialogue ook toepassen in relatietherapie?
Voice Dialogue is een ontzettende helpende methode om elkaar als partner werkelijk te kunnen zien. We werken met de delen van beide partners. Hierin krijgen beide partners de kans om hun kwetsbare delen er, oordeelloos, te laten zijn. Hierdoor krijg jij een beter inzicht in de manier waarop jouw partner reageert. Leren jullie welke delen er worden geraakt tijdens (bijvoorbeeld) een onenigheid om zo meer ruimte te kunnen geven aan oprechte verbinding.
Helpt Voice Dialogue ook bij rouw of na een verlies situatie?
Bijna altijd ontstaan er na een betekenisvolle verlies situatie nieuwe delen in onszelf. Delen die intens verdrietig kunnen zijn, delen die zich machteloos voelen maar ook delen die ons willen beschermen voor nog meer pijn. Deze nieuwe delen kunnen een grote plek innemen in jouw innerlijke systeem en hebben invloed op jouw dagelijks functioneren. Door deze delen te leren kennen middels Voice Dialogue geven we een plek en aandacht aan dat wat er verloren is, aan dat wat beschadigd is maar ook aan het herstel. We gaan samen ontdekken hoe jouw herstel eruit ziet en wat er nodig is om hier de ruimte aan te geven die het nodig heeft.
Voorbeeld van een Voice Dialogue sessie (uit mijn praktijk).
art (de naam is gefingeerd) komt bij mij en geeft zelf aan dat hij vastloopt in zijn werk. Hij heeft een hogere functie binnen het bedrijf en het bedrijf is van koers aan het veranderen. Hij moet dingen doorvoeren waar hij zelf niet echt achter staat. Hij merkt dat hij bij vergaderingen nerveus raakt en niets meer zegt.Hij geeft aan veel te twijfelen of hij er nog wel wil blijven werken.
Zoals je dat zegt vanuit de voice dialogue methode, hebben Bart en ik dit gesprek gevoerd vanuit het midden, het proces van het bewuste ik. Vervolgens geven wij een primair deel van Bart letterlijk een plek in de ruimte. Bart mag deze plek zelf bepalen, hij kan een stukje opschuiven of kiest een nieuwe stoel en zet deze in de ruimte. Bart kiest ervoor om in de hoek te gaan staan, met zijn gezicht de ruimte in.
Allereerst heet ik dit deel welkom. Ik zeg : welkom deel van Bart dat hard werkt en zich verantwoordelijk voelt. Bart en ik hebben zojuist even gesproken en Bart gaf aan dat jij hard werkt, klopt dat? Het deel dat hard werkt en zich verantwoordelijk voelt voelt door deze manier van welkom heten gezien, en voelt zich veilig om antwoord te geven. Op deze plek geeft dit deel aan dat hij inderdaad hard werkt, ervoor zorgt dat zijn medewerkers tevreden blijven. Tijdens het gesprek met dit deel onderzoeken we wat dit deel allemaal doet, hoe het eruit ziet als dit deel aan het werk is. hoe lang hij is er is en wanneer dit deel actief is. Door de antwoorden die ik krijg zie ik hoe hard dit deel werkt en dat een belangrijke functie heeft in Bart zijn leven. Het is belangrijk dat ik dit benoem en zeg dat ik kan zie dat dit deel heel hard zijn best doet. We ronden uiteindelijk af door te vragen of dit deel nog iets wilt zeggen.Ik bedank dit deel en vraag of Bart weer in het midden plaats wilt nemen. Weer terug in het midden zucht Bart even heel diep, ik verwelkom hem weer in het midden en geef aan dat hij even de tijd mag nemen om hier te landen. Wanneer ik hem vraag hoe het voor hem is om weer in het midden te zitten geeft Bart aan dat het in het midden veel rustiger is. Dat hij hier letterlijk beter kan ademen.
De volgende stap is dat we gaan ontdekken wat het verstoten deel is in dit verhaal. Bart gaf al aan dat hij twijfelt of hij wel wilt blijven werken bij zijn huidige werkgever. Na het even besproken te hebben besluiten we het deel in Bart dat verlangt naar meer rust en vrijheid een plek in de ruimte te geven. Bart kiest uiteindelijk een gemakkelijk zittende stoel uit en gaat een beetje onderuit hangen in de stoel. Ook dit deel wordt welkom geheten: welkom deel in Bart dat verlangt naar meer rust en vrijheid, kan jij mij vertellen wat jij doet? Net als eerder gaan we met elkaar in gesprek en ik stel ik vragen als: wanneer mag jij er zijn, wat zou er gebeuren als jij meer aan de beurt zou komen, wat zou Bart nodig hebben om jou meer te laten spreken enz enz… Ook bij de afronding vraag ik dit deel of hij nog iets wilt zeggen. Er verschijnt een brede glimlach op zijn gedacht en zegt Bart met een Jamaicaans accent “relax man”. En al lachend loopt Bart weer naar het midden.
Bart mag weer landen in het midden en ik vraag hoe het in zijn lijf is. Bart sluit even zijn ogen en zegt dat het rustiger is en dat hij ook een verlangen voelt naar meer verbinding met dat deel dat naar rust en vrijheid verlangt. Ook vraag ik Bart hoe het voelt om tussen de 2 delen in te zitten. Bart geeft aan dat hij nog niet eerder heeft gevoeld dat het hardwerkende deel hem eigenlijk weghoudt bij het kind in hem dat wilt spelen. We bespreken nog even hoe het voelde om dit deel van hem, het deel dat verlangt naar rust en vrijheid, de ruimte te geven.
“Zullen we nu eens het kinddeel dat wilt spelen een plek in de ruimte geven?” Mijn vraag wordt door Bart beantwoord met een voorzichtige “ja, dat kan denk ik wel”. Ik vraag of het klopt dat ik twijfel hoor in zijn antwoord. Bart geeft aan dat hij het spannend vindt om zijn kinddeel een plek in de ruimte te geven. Wanneer ik vraag hoe dit in zijn lijf voelt geeft Bart aan dat hij eigenlijk nu weg zou willen gaan. Hij zegt: “ik heb dit deel zolang niet meer gesproken, of gevoeld, ik weet niet of het veilig is”. Kan het zijn dat iemand jouw poort aan het bewaken is? Vraag ik. Bart geeft aan dat er inderdaad een stevige kerel voor de poort staat die het geen goed idee vindt om het kinddeel zo maar ineens bloot te stellen aan eventueel gevaar. Vervolgens vraag ik hem of hij deze kerel wat uitgebreider kan omschrijven, zoals: wat hij doet, hoe hij eruit ziet, wanneer hij is ontstaan en wat deze kerel nodig zou hebben om zich veilig te voelen om het kinddeel te laten zien.
Nadat we samen ruimte hadden gegeven aan de stevige kerel gaf Bart aan dat hij voelde dat deze bewaker ook heel lang, heel hard had gewerkt. Veel te hard en dat hij eigenlijk zijn doel voorbij was gestreefd. Want onder zijn waakvolle oog was het kinddeel heel eenzaam geworden, er mocht niemand komen spelen en durfde hij niet voorbij te gaan om zelf naar buiten te gaan. Met Bart heb ik de afspraak gemaakt dat wanneer hij merkt dat deze stevige kerel ingrijpt dat Bart dit zegt, zodat er ook ruimte mag zijn voor dit deel. Want ook dit deel wil graag iets beschermen, en zonder dit deel ruimte te geven kunnen we niet werkelijk contact maken met het kinddeel.